Yeni Parti Adapazarı İlçe Başkanı Selen Yavuz Gümüş, yaptığı yazılı açıklamada 9 Kasım'da Antalya'da başlayan Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Konferansı COP31'i değerlendirdi. Türkiye'de çevre sorunlarının yalnızca belirli bölgelerle sınırlı olmadığını belirten Gümüş, Adapazarı'nda da artan yapılaşma, değişen imar planları ve daralan doğal yaşam alanlarına dikkat çekti.
“Antalya'da iklimi konuşup Adapazarı'nda toprağı yok edemezsiniz” diyen Gümüş, yaptığı yazılı açıklamada şunları kaydetti:
"Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Konferansı COP31, 9 Kasım itibarıyla Antalya'da başladı.
Dünyanın dört bir yanından devlet temsilcileri, bilim insanları ve şirket yöneticileri iklim krizini, karbon emisyonlarını, sürdürülebilir kalkınmayı ve gelecek nesillere yaşanabilir bir dünya bırakmanın yollarını konuşmak üzere bir araya geldi.
Peki, bu konferansın ortakları ve destekçileri kimler?
Akbelen'deki kömür madenciliği faaliyetleriyle gündeme gelen Limak ve IC Holding, Cerattepe'deki madencilik ve İkizdere'deki taş ocağı projeleriyle çevre mücadelesinin odağında bulunan Cengiz Holding, yine çevresel etkileri tartışılan projelerle anılan Rönesans Holding ve Sinpaş...
COP31'in resmî listesinde Cengiz Holding uygulama ortağı; Limak, IC Holding, Rönesans ve Sinpaş ise iklim destekçisi olarak yer alıyor.
Doğayı korumayı konuşacağımız masada, doğaya müdahaleleri nedeniyle yıllardır eleştirilen şirketlerin bulunması başlı başına sorgulanması gereken bir çelişkidir.
Bu tablo karşısında sormak zorundayız:
İklim krizini gerçekten çözmek mi istiyoruz, yoksa doğaya verilen zararın üzerini yeşil bir kurumsal imajla mı örtmeye çalışıyoruz?
İlk Birleşmiş Milletler İklim Konferansı 1995 yılında Berlin'de düzenlendi. Aradan tam 31 yıl geçti. Yüzlerce toplantı yapıldı, binlerce taahhüt verildi, sayısız bildiri yayımlandı.
Ancak dünya, küresel karbon emisyonlarını kalıcı biçimde azaltmayı başaramadı. Fosil yakıtlardan kaynaklanan karbondioksit emisyonları 2025 yılında da rekor seviyeye ulaştı.
Demek ki mesele yalnızca iklim krizi hakkında konuşmak değil, bu krizi derinleştiren ekonomik ve siyasi tercihleri değiştirebilmektir.
Bugün Muğla'nın Akbelen bölgesinde köylüler, kömür madenciliğinin genişlemesi için topraklarını kaybetme ve yaşadıkları yerlerden ayrılmak zorunda kalma tehdidiyle karşı karşıya. Zeytinliklerini, tarım arazilerini ve yaşam alanlarını korumaya çalışan insanların mücadelesi devam ediyor.
Türkiye'nin farklı bölgelerinde ormanlar madencilik faaliyetleriyle, su havzaları sanayi baskısıyla, kıyılar kontrolsüz yapılaşmayla karşı karşıya kalıyor.
Sonra aynı ülkede iklim konferansları düzenleniyor, sürdürülebilirlik söylemleri üretiliyor ve doğayı koruma taahhütleri veriliyor.
Bir yanda ağacı kesip diğer yanda iklimi koruduğunu söylemek, bir yanda köylünün toprağını tehdit edip diğer yanda sürdürülebilir gelecekten bahsetmek kabul edilebilir değildir.
Üstelik bu çelişki yalnızca Akbelen'in, İkizdere'nin ya da Cerattepe'nin meselesi değildir.
Aynı anlayışın sonuçlarını bugün Adapazarı'nda da görüyoruz.
Bir zamanlar yeşiliyle, bereketli topraklarıyla, tarımsal üretimiyle anılan Adapazarı, giderek büyüyen bir inşaat sahasının görüntüsüne bürünüyor.
Her geçen gün yükselen beton yapılar, artan yapılaşma baskısı, değiştirilen imar planları ve daralan doğal yaşam alanları, kentimizin geleceği açısından ciddi kaygılar doğuruyor.
Biz kentimizin gelişmesine, yeni konutlar yapılmasına, sanayinin ve ekonominin büyümesine karşı değiliz.
Biz, gelişme adı altında toprağın tüketilmesine, rantın kamu yararının önüne geçirilmesine ve şehrimizin geleceğinin plansız kararlarla ipotek altına alınmasına karşıyız.
Çünkü bir şehrin kalkınmışlığı yalnızca yükselen binaların sayısıyla ölçülemez.
O şehirde çocukların nefes alabileceği yeşil alanlar, insanların ulaşabileceği parklar, korunmuş su kaynakları ve üretmeye devam edebilen çiftçiler yoksa ortada sağlıklı bir kalkınmadan söz edilemez.
Adapazarı'nın asıl zenginliği yalnızca arsaları ve binaları değildir. Bu kentin en büyük zenginliklerinden biri bereketli toprağıdır.
Ancak bugün çiftçimiz mazot, gübre, tohum ve üretim maliyetlerinin altında eziliyor. Borçlanarak üretim yapmaya çalışan çiftçilerimizin bir kısmı, borçlarını ödeyemedikleri için tarım arazilerinin icra yoluyla satışa çıkarılması gerçeğiyle karşı karşıya kalıyor.
Adapazarı ve Sakarya'nın farklı ilçelerinde tarım arazilerinin borçlar nedeniyle satışa çıkarıldığına ilişkin haberler, bu tehlikenin ne kadar somut olduğunu ortaya koyuyor.
Önce çiftçiyi üretim yapamayacak hâle getiren ekonomik koşullara mahkûm etmek, ardından borç yükü altında toprağını kaybetmesine seyirci kalmak ve sonrasında bu toprakları yeni yatırım alanları olarak görmek nasıl bir kalkınma anlayışıdır?
Çiftçi toprağından koparıldığında yalnızca bir mülkiyet el değiştirmez.
Bir ailenin geçimi, bir bölgenin üretim kapasitesi, gıda güvenliği ve gelecek nesillerin tarımsal mirası da zarar görür.
Bugün Akbelen'de köylünün toprağını tehdit eden anlayışla, Adapazarı'nda yeşil alanları ve tarım arazilerini ekonomik değerinden ibaret gören anlayışın ortak noktası budur:
İnsanı, doğayı ve kamusal yararı merkeze almak yerine, toprağı yalnızca ekonomik kazanç üzerinden değerlendirmek.
Bunların hiçbiri birbirinden bağımsız, tesadüfi gelişmeler değildir.
Bunların tamamı, aynı akıl tutulmasının, aynı kısa vadeli rant anlayışının ve doğayı korunması gereken ortak bir yaşam alanı yerine tüketilecek bir kaynak olarak gören yönetim zihniyetinin sonuçlarıdır.
Bir tarafta iklim değişikliğiyle mücadele konferansları düzenlenirken diğer tarafta verimli tarım arazileri, ormanlar ve yaşam alanları üzerinde baskı oluşturulması, çevre politikalarının inandırıcılığını ortadan kaldırmaktadır.
Yeni Parti Adapazarı İlçe Başkanlığı olarak açıkça ifade ediyoruz:
Adapazarı'nda tarım arazilerinin korunmasını, yeşil alanların artırılmasını, imar kararlarının şeffaf ve kamu yararına uygun alınmasını, çiftçilerimizin borç yükü altında topraklarını kaybetmelerini önleyecek politikaların geliştirilmesini istiyoruz.
İklim konferanslarında verilen sözlerin şehirlerimizin sokaklarında, köylerimizin tarlalarında, ormanlarımızda ve su kaynaklarımızda gerçek karşılığı olmasını istiyoruz.
Doğayı korumak bir reklam kampanyası değildir. Sürdürülebilirlik, şirketlerin logolarının yanına ekleyebilecekleri gösterişli bir ifade değildir. İklim mücadelesi ise doğaya zarar veren uygulamaları görünmez kılacak bir vitrin hiç değildir.
Gerçek çevrecilik, konferans salonlarında verilen mesajlarla değil; kesilmeyen ağaçlarla, korunmuş tarım arazileriyle, üretmeye devam eden çiftçilerle ve yaşanabilir kentlerle ölçülür.
Bugün hepimizin kendimize sorması gereken soru şudur:
Gelecek nesillere daha fazla beton mu bırakacağız, yoksa üzerinde yaşayabilecekleri, nefes alabilecekleri ve üretim yapabilecekleri bir memleket mi?
Bizim cevabımız nettir.
Adapazarı'nın geleceği betonun gölgesinde değil, toprağın bereketinde ve doğanın yaşatılmasındadır.
Toprağını kaybeden çiftçinin, ormanını kaybeden köylünün, yeşil alanını kaybeden kentlinin yanında olmaya devam edeceğiz.
Çünkü doğayı korumak bir tercih değil, gelecek nesillere karşı sorumluluğumuzdur.
Toprağı olmayanın üretimi, ormanı olmayanın nefesi, doğası olmayanın geleceği olmaz!"
