Bir insanın hayatımızda uzun süre bulunması ona gerçekten bağlandığımız anlamına gelir mi?
Bazen bir ilişkiyi sevgi ayakta tutuyor sanırız. Oysa ilişkinin içinde sevgiden başka bir şey daha vardır; alışkanlık…
Her sabah günaydın mesajını almak, akşam günün nasıl geçtiğini anlatmak, hafta sonunu birlikte geçirmek, telefonun diğer ucunda birinin olduğunu bilmek… Zamanla bunların hepsi hayatımızın doğal bir parçasına dönüşür. Bir süre sonra yalnızca o kişiyi değil, onun hayatımızdaki yerini de benimseriz.
İşte tam burada alışmakla bağlanmak birbirine karışmaya başlar.
Alışmak, bir insanın hayatımızdaki varlığının rutinimize yerleşmesidir. Bağlanmak ise onun varlığının hayatımızda duygusal bir karşılık bulmasıdır.
Alıştığımız birini ararız; çünkü aramamak tuhaf gelir. Bağlandığımız kişiyi ise gerçekten merak ettiğimiz için ararız.
Alışkanlıkta “Bugün konuşmadık, bir eksiklik var” deriz. Bağlılıkta ise “Bugün nasıl, neler yaşıyor?” diye düşünürüz.
Aradaki fark küçük görünür ama ilişkinin bütün anlamını değiştirebilir.
İnsan bazen birini özlediğini sanırken, aslında onunla birlikte kurduğu hayatı özlüyor olabilir. Birlikte içilen kahveyi, gece gelen mesajı, hafta sonu yapılan planı, günün sonunda anlatacak birinin olmasını…
Peki insanın özlediği gerçekten kişi midir, yoksa onunla birlikte yaşadığı hayatın kendisi mi?
Bu sorunun cevabı çoğu zaman ilişkinin bittiği yerde daha net ortaya çıkar.
Çünkü alışkanlık bozulduğunda insan zamanla yeni bir düzene uyum sağlayabilir. Fakat gerçek bir bağın kopması, yalnızca günlük hayatı değil, insanın içindeki bazı yerleri de değiştirir.
Bağlanmak; birini hayatımızın vazgeçilmezi yapmak değildir. Onun varlığını kendi varlığımızın önüne koymak hiç değildir. Bağlanmak, bir insanın hayatımızda kendine özgü bir yer edinmesidir.
Onun nasıl hissettiğini merak etmek, sevincine gerçekten sevinmek, üzüntüsünü önemsemek, hayatındaki değişiklikleri fark etmek ve onunla kurduğumuz ilişkinin bizi de değiştirdiğini görmek…
Alışmak, “Hayatımda olmasına alıştım” demektir. Bağlanmak ise “Hayatımda olmasını istiyorum” diyebilmektir.
Alıştığımız şey hayatımızdaki düzendir. Bağlandığımız şey ise o düzenin içindeki insandır.
Sevgilerimle…
Mail: [email protected]
